Zullen of moeten wij mannen emanciperen of participeren?

Hallo, een nieuw jaar is weer van start gegaan en ik ben er opnieuw om jullie te voorzien van inzichten die in het bijzonder waardevol kunnen zijn voor mannen, vaders en jongens. Tegelijkertijd biedt dit informatie aan moeders en vrouwen over hoe belangrijk het is dat onze jongens leren mee te helpen binnen het gezin.

Waarom snijdt papa op zondag het vlees aan tafel? Omdat papa op zondag duidelijk aanwezig is. Hij draagt bij aan de orde, sfeer en rust in het gezin door zijn actieve inzet. Maar papa beperkt zich niet alleen tot het vlees snijden op zondag; hij helpt ook mee met andere huishoudelijke activiteiten om ervoor te zorgen dat de komende week soepel verloopt.

Vorig jaar werd ik uitgenodigd voor een workshop waarin het gespreksthema luidde: “Kunnen mannen emanciperen?” Persoonlijk vind ik dat mannen niet hoeven te emanciperen. Onze samenleving is immers sterk mannelijk georiënteerd en ingericht. Wat mannen wél moeten leren, is participeren.

Om te kunnen participeren, heb je als man bepaalde vaardigheden nodig. Je moet leren de waarde van je omgeving te erkennen en respecteren. Echt luisteren is daarbij essentieel. Mannen moeten zich realiseren dat aansluiten of aanpassen geen gezichtsverlies betekent. Het laat juist kracht en flexibiliteit zien.

Een man of vader die zorgt, kookt, het huishouden doet of het haar van zijn dochters kamt, is in mijn ogen geen geëmancipeerde man, maar een betrokken en steunende vader of partner. Door dit soort taken op zich te nemen, zet hij onbewust stappen richting zorgzaamheid, gelijkheid en begrip voor anderen. Dit vraagt om een stap weg van traditionele opvattingen en gedragingen.

Ik vergelijk het leven van de man vaak met spelen in een topvoetbalteam. Als speler wordt van je verwacht dat je altijd presteert. Je mag geen slechte dag hebben of aangeven dat het je niet lukt. Zelfs tijdens persoonlijke emotionele worstelingen blijft die prestatiedruk bestaan. Hierdoor vinden mannen het vaak moeilijk om hun kwetsbare kanten te laten zien, omdat ze dat simpelweg nooit geleerd hebben.

Mannen die zich los durven maken van deze maatschappelijke druk, hebben vaak een belangrijke stap gezet: ze zien zichzelf als waardevol, ongeacht de verwachtingen van buitenaf. Dit zelfinzicht brengt vrijheid, persoonlijke groei en rust – niet alleen voor henzelf, maar ook voor hun gezin.

Participeren is hierin het sleutelwoord en biedt veel voordelen: het draagt bij aan inclusie, gedeelde verantwoordelijkheid, verbondenheid en wederzijds begrip. Door actief te participeren, kunnen mannen beter communiceren – zowel verbaal als non-verbaal. Dit opent deuren naar keuzevrijheid en maakt het leven mooier en zinvoller. Bovendien brengt het plezier en kan het zelfs levens redden.

Relaties en vriendschappen blijven naar mijn mening alleen in stand als er sprake is van geven en nemen. Daarom moet papa zijn betrokkenheid niet beperken tot de zondag, maar die ook op andere dagen van de week laten zien en voelen.