Tanja Jadnanansing: ‘Ik heb dit werk met elke liefdesvezel in mijn lijf gedaan’
AlgemeenAcht jaar lang stond stadsdeelvoorzitter Tanja Jadnanansing aan het roer van Amsterdam Zuidoost. Met een aanpak waarin rechtvaardigheid en menselijkheid samenkomen, zette ze zich in voor kinderen, gezinnen en de kracht van de wijk. Nu neemt ze afscheid. “Je moet weggaan op het moment dat je nog verliefd bent op je werk,” zegt ze. Een gesprek over leiderschap, liefde voor de wijk en de toekomst.
De foto op de voorpagina zegt volgens Tanja Jadnanansing alles over haar manier van werken. “Ik ben jurist, dus ik werk altijd vanuit een kader van rechtvaardigheid,” vertelt ze. “Maar het recht kan ook koel en afstandelijk zijn. Daarom heb ik het hart erbij gehaald. Het is recht uit het hart. Law én love, dat is mijn samenvatting hiervoor.”
Het is een zinsnede die haar acht jaar als stadsdeelvoorzitter samenvat. Voor Jadnanansing draait bestuur niet alleen om regels en beleid, maar vooral om mensen. “Ik denk dat ze me zo ook herkennen. Ik heb altijd geprobeerd om bewoners te zien, om te luisteren.”
Missie
Toen ze acht jaar geleden begon, had ze een duidelijke missie. “Ik kwam hier met de gedachte: ik wil er zijn voor de kinderen. Elk kind verdient een liefdevolle goedemorgen. Dat is voor mij altijd het uitgangspunt geweest.”
Maar al snel ontdekte ze dat die ambitie breder is dan alleen het kind zelf. “Als het niet goed gaat met de ouders of de mensen om het kind heen, dan is het hard werken om dat kind die liefdevolle goedemorgen te geven. Dus je moet om het hele gezin heen gaan staan.”
Het Next Leader Program: Kinderen uit Zuidoost samen met Tanja Jadnanansing en Roshnie Phoelsingh - Credit
Pedagogische wijk
Die visie kreeg vorm in projecten zoals de Zuidoost Academie en de zogenoemde ‘pedagogische wijk’. Een concept dat Ahmed Marcouch, burgemeester van Arnhem bedacht en dat Jadnanansing omarmde en doorontwikkelde.
“Een pedagogische wijk betekent dat de wijsheid van iedereen die hier rondloopt wordt ingezet om kinderen de beste versie van zichzelf te laten worden,” legt ze uit. “Dat betekent dat onderwijs goed moet zijn, dat woningen op orde moeten zijn, dat er voldoende inkomen is. Alles hangt met elkaar samen.”
Ze ziet het als een gezamenlijke verantwoordelijkheid. Niet alleen van de overheid, maar van de hele gemeenschap. “We moeten beleid, wet- en regelgeving zo inzetten dat kinderen kunnen groeien. Dat is waar het om draait.”
Tweede Kamer
De weg naar Zuidoost was niet vanzelfsprekend. Na haar tijd als Tweede Kamerlid werkte Jadnanansing bij het Albeda College in Rotterdam. “Dat was een fantastische baan. Ik werkte met jongeren, dat is echt mijn drijfveer.”
Toch begon het te wringen. “Ik reisde elke dag van Amsterdam naar Rotterdam. Mijn man wilde niet verhuizen, en ik heb een hele leuke man,” zegt ze lachend. “Dus ik dacht: ik ga me aanpassen.” Via haar partij, de PvdA, kwam de vacature voor stadsdeelvoorzitter op haar pad. “In eerste instantie zei ik ‘nee’. Ik was klaar met de politiek. Maar toen zeiden ze: ga eens fietsen door Zuidoost.”
Dat deed ze. En die fietstocht veranderde alles. “Ik kwam bij de Shri Laksmischool. Het was een warme dag, dus we gingen wat drinken. Toen kwamen er allemaal kinderen naar me toe: ‘Wilt u met ons spelen?’ Ik ging dat doen en het was zó leuk. Mijn man zei: ‘Volgens mij ga jij een brief schrijven.’” Diezelfde dag nog solliciteerde ze.
Moeizame start
Haar benoeming ging niet zonder weerstand. “Er waren veel mensen blij, maar ook heel veel niet,” zegt ze. “Ik kreeg veel haatmail.” In plaats van zich terug te trekken, koos ze voor de confrontatie. “Ik heb die mensen uitgenodigd op kantoor. In groepjes van tien. Met thee en Surinaamse taart.”
“Ik zei: voordat jullie alle haat over me uitstorten, wil ik eerst kennismaken. Wie ben ik, wat kom ik doen, hoe sta ik in het leven? En daarna kunnen we kijken of we elkaar nog steeds haten.” Het werkte. “Ik denk dat 90 procent na afloop besloot om me toch niet te haten. Mensen zijn vaak niet boos op mij, maar op de omstandigheden.”
Tanja Jadnanansing over het Next Leader Program: “Elk kind kan de beste versie van zichzelf worden” - Credit
Veerkracht
Die omstandigheden zijn in Zuidoost niet altijd makkelijk. Uit onderzoek blijkt dat bewoners hier gemiddeld negen jaar korter leven dan in Amsterdam Zuid. Een harde realiteit. “Er is een inhaalslag te maken,” zegt Jadnanansing. “Sportvoorzieningen moeten beter, er moeten meer buurthuizen komen, meer plekken voor jongeren.”
Tegelijkertijd benadrukt ze de kracht van de wijk. “We hebben hier misschien minder financieel kapitaal, maar als het gaat om sociaal kapitaal zijn we multimiljonair. De veerkracht van deze wijk is enorm.”
Veiligheid
Tijdens haar termijn kreeg Zuidoost ook te maken met schietincidenten. Veiligheid werd een belangrijk thema. “Onveiligheid is een veelkoppig monster,” zegt ze. “Als je dat wilt verslaan, moet je investeren in onderwijs, in stageplekken, in perspectief.”
Ze moest haar focus verbreden. “Ik wilde me vooral op onderwijs richten, maar al snel werd duidelijk: dat kan niet los van veiligheid. Je moet het geheel aanpakken.”
Successen
Als ze terugkijkt, noemt Jadnanansing een aantal projecten waar ze bijzonder trots op is.
“De samenwerking met de politie is sterk verbeterd. Dat is essentieel voor veiligheid,” zegt ze. Ook de Familiescholen liggen haar na aan het hart. “We hebben er nu zeven. Daar wordt niet alleen naar het kind gekeken, maar naar het hele gezin. Als er ontbijt nodig is, regelen we dat. We zijn er met mensen, middelen en munten.”
De Zuidoost Academie noemt ze een ander hoogtepunt. “We hebben moeders uit de buurt opgeleid tot pedagogisch medewerker. Zij hebben nu een baan. Dat is zo krachtig.” Daarnaast is er de buurtrechter in Venserpolder. “Echt een succes waar law en love samenkwamen. We brengen rechtvaardigheid naar de wijk. Recht moet altijd zegevieren, maar nooit zonder het verhaal erachter.”
En dan is er nog het Next Leader Program. “Dat doe ik in mijn vrije tijd,” zegt ze. “We laten kinderen uit groep 7 voelen hoe belangrijk en mooi ze zijn. Vooral kinderen met een laag zelfbeeld.”
Kansen creëren
Een van haar belangrijkste overtuigingen is dat kennis de sleutel is tot vooruitgang. “Educatie is de sleutel tot succes,” zegt ze stellig. Ze noemt een project met PricewaterhouseCoopers als voorbeeld. “Een bewoner, een kind van Zuidoost die daar werkt, koppelde ons aan topconsultants. Zij deelden hun kennis met zes stichtingen hier. Dat is waar het om gaat: mensen sterker maken.”
Ook initiatieven zoals de aansluiting bij UNICEF laten zien hoe de wijk zich ontwikkelt. “We zijn de eerste ‘child friendly community’ van Nederland. We wachten niet af, we gaan zelf aan de slag.”
Leren
Niet alles ging perfect, erkent ze. “Ik heb geleerd dat ik soms nog duidelijker moet zijn over wat wel en niet kan,” zegt ze. “Over mijn mandaat.”
Ze herinnert zich een bezoek aan jongeren in Holendrecht. “Ik moest daar zeggen: ik heb maar twee van de tien punten kunnen waarmaken. Dat is niet leuk, maar wel eerlijk.” Die eerlijkheid ziet ze als essentieel voor vertrouwen. “Mensen moeten weten waar ze aan toe zijn.”
Nieuwe generatie
Een van de dingen die haar het meest raken, is de nieuwe generatie leiders die opstaat. “Er gaan nu twee jongeren in de stadsdeelcommissie zitten die al acht jaar met mij meelopen,” vertelt ze trots.
Dat is precies wat ze hoopte te bereiken. “Dat ik het kan voordoen en dat zij het overnemen.” Ze glimlacht. “Als je kinderen uit het Next Leader Program vraagt wat ze willen worden, zeggen ze soms: stadsdeelvoorzitter. If you can see it, you can do it.”
Afscheid nemen
Na acht jaar is het tijd om te vertrekken. Niet omdat ze het zat is, integendeel. “Ik geloof dat je moet weggaan als je nog verliefd bent,” zegt ze.
Ze kijkt met warmte terug. “Ik heb dit werk met elke liefdesvezel in mijn lijf gedaan. Dit is de mooiste baan die ik ooit heb gehad.” De wijk heeft haar gevormd. “Ik heb hier geleerd wat leiderschap echt is: luisteren, aanwezig zijn en keuzes maken die recht uit het hart komen.”
Met respect samenleven
Een ontmoeting met een oudere bewoonster vat voor haar de essentie van Zuidoost samen. “Ik vroeg haar wat ze vond van gentrification,” vertelt Jadnanansing. “Ze zei: ‘Laat ze komen, zolang ze maar een koffer met respect meenemen.’”
Dat is volgens haar de kern. “Respect voor elkaar, voor de wijk, voor de geschiedenis.”
Vooruitkijken
Wat de toekomst brengt, weet ze nog niet precies. “Ik ga mijn opties onderzoeken,” zegt ze. Stilzitten is geen optie. “Ik hou van het leven, van hard werken en van mensen. Ik wil blijven bouwen aan iets dat klopt, dat werkt en dat recht uit het hart komt.”
Dankbaarheid
Aan het einde van het gesprek overheerst vooral dankbaarheid. “Met alle liefde kijk ik terug,” zegt ze. En vooruit? “Met licht en lef.”
Amsterdam Zuidoost laat ze achter met vertrouwen in de toekomst. In de kinderen, de bewoners en de kracht van de gemeenschap. “Dit stadsdeel verdient vooruitgang,” zegt ze. “En ik zie het gebeuren.”