Waar we elkaar écht zien: het ritueel dat ik meeneem naar 2026
Columns
Steeds vaker verschijnen er artikelen over het belang van rituelen. Een kaarsje branden als iemand het moeilijk heeft, het huis schoonmaken met wierook, een kerstboom in het huis aan het einde van het jaar. Recepten voor de lekkerste pom en pastei worden uitgewisseld omdat familie en vrienden elkaar gaan zien en samen gaan eten en het leven vieren. En ik heb zelf ook een heel speciaal eindejaarsritueel.
Ik zie altijd uit naar dat moment dat ik de boekhandel binnenloop en twee schriftjes koop om alles op te schrijven dat mijn jaar mooi heeft gemaakt en alles wat ik echt wil achterlaten. Dat schriftje met mooie zaken bewaar ik en het andere schriftje verscheur ik en gooi ik in de papierbak.
De bijeenkomst op een regenachtige middag in buurthuis de Bonte Kraai waar ik in gesprek mocht met het team van 113 zelfmoordpreventie gaat in het schriftje met mooie gebeurtenissen.
De aanleiding voor dit gesprek was het 1KZ1EJ3bankje dat uitnodigt tot het ongemakkelijke gesprek over mentale gezondheid.
Nu weet ik dat gesprekken vaak gaan over de successen in ons leven en hoe goed het met ons gaat en dat daarachter vaak andere verhalen schuilgaan van angst en verlies van hoop.
En dat wij dat ongemakkelijke gesprek liever niet voeren.
Wat zullen de mensen wel niet denken?
En toch denk ik dat wij ongemakkelijke gesprekken moeten blijven voeren.
We spraken met elkaar in dat buurthuis over het belang van elkaar zien juist als het erg donker is in onze gedachten en ons leven.
We spraken over het ritueel om samen op een bankje te zitten en gewoon met elkaar te praten, even met elkaar op een bankje zitten, elkaars hand vast te houden en elkaar te zien.
Steeds meer Nederlandse gemeenten hebben 1K Z1E J3-bankjes en die middag plaatsten wij ook een bordje op het bankje voor het buurthuis.
Symbolisch voor alle mensen die zich niet gezien voelen en die nog niet weten dat wij om hen heen kunnen staan.
Bankjes die aanmoedigen om met echte aandacht te luisteren en moedig te vragen naar zelfdodingsgedachten.
Dankzij rapper Krulle staan ze binnenkort ook op meerdere plekken in Amsterdam Zuidoost.
Speciaal voor 113 schreef hij bovendien het nummer ‘Ik Zie Je’, waarin hij op zijn manier verwoordt wat het betekent om een ander echt te zien.
Juist hier in Zuidoost, waar verdriet en veerkracht vaak hand in hand gaan, is dit bankje een plek van hoop.
Een plek waar we durven te vragen: hoe gaat het écht met je?
Want liefdevol luisteren kan levens redden. Dat is Law and Love in actie.
En dat is wat mij betreft het ritueel dat wij mee kunnen nemen naar het nieuwe jaar.
Gewoon simpel, we luisteren naar elkaar, begeleiden elkaar naar professionele hulp als dat nodig is en blijven naast elkaar staan.
Ik wens ons veel mooie rituelen in 2026!