Kwaku: een plek waar verleden en toekomst elkaar ontmoeten

Volgende week gaat Kwaku weer van start. Alleen al het horen van die naam roept bij velen mooie herinneringen op. Herinneringen aan een tijd waarin de zomervakantie in Amsterdam-Zuidoost eigenlijk pas echt begon wanneer de eerste tenten verschenen in het oude Bijlmerpark. De echte old skool mensen kunnen zich zelfs vast nog herinneringen hoe Kwakoe in 1975 begon als een kleinschalig voetbaltoernooi tussen de flats van de Bijlmermeer.

Ook ik keek als kleine jongen elk jaar uit naar Kwakoe. Kwaku was gratis toegankelijk en voelde daardoor als iets van ons allemaal. Het festivalterrein was gebouwd rondom een groot voetbalveld. Daaromheen stonden tientallen kraampjes en tenten die samen een wereld vormden, die nergens anders in Nederland bestond.

Ik zie het nog voor me. De Ghanese tent onder de bomen waar je een koude malt kon halen. De Surinaamse tentjes waar de geuren van vers bereide gerechten zoals bami, fladder en nasi je al van verre tegemoet kwamen. De eindeloze rijen voor een bara. En natuurlijk de beroemde rijen bij Patrick’s Catering. Uren wachten, maar toch stonden we er altijd weer. Want wees eerlijk: waar haalde je nou betere barbecue spareribs?

Je kwam altijd wel iemand tegen uit het verleden om een praatje mee te maken, alsof er geen tijd was verstreken. Want Kwaku was niet zomaar een festival. Het was een ontmoeting. Een reünie. Een plek waar families elkaar weer vonden, waar generaties samenkwamen en waar verhalen werden gedeeld. Waar hele Surinaamse stambomen ter plekke werden vergeleken op de grasvelden terwijl de zomerse muziek door de speakers galmden.

Ook voor mij persoonlijk heeft Kwaku een bijzondere betekenis. Ik denk met veel warmte terug aan de gospeltent. Daar heb ik onvergetelijke dagen beleefd als deel van een dansgroep. Het waren momenten waarop muziek, geloof en gemeenschap samenkwamen. Momenten die je vormen en die je een leven lang met je meedraagt.

Natuurlijk is er veel veranderd. En Kwakoe kende ook zijn uitdagingen; op een gegeven moest het roer wel om. Er kwam een doorstart en er werden veranderingen doorgevoerd. Kwakoe is inmiddels Kwaku. En dat moest misschien ook wel. Het evenement groeide, professionaliseerde en kreeg een nieuwe uitstraling.

Tegenwoordig koop je een toegangskaartje en dit jaar staan er grote namen zoals Broederliefde, Kassav’ en En Vogue op het Kwaku programma.

Soms verlangen we terug naar hoe het vroeger was. Naar de eenvoud, de spontaniteit en het gevoel dat alles mogelijk was.

Maar misschien is dat precies wat Kwaku ons leert. Verandering is onvermijdelijk. De wereld verandert, buurten veranderen en wij veranderen mee. Toch blijven sommige dingen hetzelfde. De behoefte om elkaar te ontmoeten. Om samen te eten, te lachen, te dansen en herinneringen te maken.

En zolang dat blijft bestaan, blijft Kwaku veel meer dan een festival. Dan blijft het een plek waar verleden en toekomst elkaar iedere zomer opnieuw ontmoeten. Ik zie jullie daar!